Istiodactylus

Jego czaszka miała około 45 centymetrów (18 cali) długości i posiadała półkole złożone z 48 blisko rozmieszczonych, trójkątnych zębów, które zazębiały się, tworząc ostrą jak brzytwa krawędź.1

Dolna szczęka miała zębopodobny wyrostek, który pasował do górnych zębów, pomagając mu czysto gryźć.1

Niektóre z jego kręgów grzbietowych były zrośnięte w strukturę zwaną notarium, która pomagała podtrzymywać jego duże skrzydła.1

Jego tylne kończyny były bardzo krótkie, podczas gdy przednie kończyny i palec skrzydłowy były ogromne, co czyniło go specjalistą od szybowania.1

Przez dużą część 20. wieku był jedynym pterozaurem znanym ze skamieniałości zachowanych w trzech wymiarach. Dzięki temu naukowcy mogli rzadko zobaczyć, jak naprawdę zbudowany był pterozaur.12

Jego zęby różniły się od długich, zakrzywionych zębów innych pterozaurów służących do łapania ryb, więc naukowcy uważają, że nie polował na ryby, lecz żywił się padliną.2

Żył w środowiskach rzecznych i przybrzeżnych w południowej Anglii, gdzie klimat był ciepły, około 20 do 25 °C (68 do 77 °F).1