Istiodactylus

Zijn schedel was ongeveer 45 centimeter lang en had een halve cirkel van 48 dicht op elkaar staande, driehoekige tanden die in elkaar grepen als een scheermes.1

De onderkaak had een tandachtig uitsteeksel dat in de bovenste tanden paste, waardoor hij netjes kon bijten.1

Sommige van zijn ruggenwervels waren vergroeid tot een structuur die een notarium heet, wat hielp om zijn grote vleugels te ondersteunen.1

Zijn achterpoten waren erg kort, terwijl zijn voorpoten en vleugelvinger enorm waren, waardoor hij een specialist was in zweven.1

Gedurende een groot deel van de 20e eeuw was het de enige pterosaurus die bekend was van driedimensionaal bewaarde fossielen, wat wetenschappers een zeldzame blik gaf op de anatomie van pterosauriërs.12

Zijn tanden waren anders dan de lange, gebogen visgrijpende tanden van andere pterosauriërs, dus wetenschappers denken dat hij geen vis ving maar aas at.2

Het leefde in rivier- en kustgebieden in Zuid-Engeland, waar het klimaat warm was, ongeveer 20 tot 25 °C (68 tot 77 °F).1